عناصر مثلثاتي مورد توجه لاوي چهارتاست: وتر، سهم (كه تصوير وتر است بر روي شعاع)، سينوس (جيب، نصف وتر زاويهٴ مضاعف) و كسينوس (يا جيب تمام) و عجيب است كه او تانژانت را نميشناخت.
جدول سينوسهاي او از سينوسهاي معروف °90، °30، °18 گرفته شده؛ با كمك رابطههاي اضافي و ادامهٴ نيمهسازي سرانجام سينوس '15 را در خصوص يك شعاع شصتگاني (طول
) تقسيم شده به درجهها، دقيقهها و ثانيهها بهدست ميآورد.
بدين ترتيب لاوي مجبور بود همزمان دو نوع درجه را در نظر بگيرد: درجهٴ شعاع و درجهٴ زاويه.
مثلاً 275 124"'28 "42 '15 °0 = '15 sin . جدولشتا اعشار پنجم درست است.1 روش محاسبهٴ سينوسهاي او قابل مقايسه با روش ابوالوفا (دهم ـ 2) است، ولي نميدانم اين سنت چگونه به او رسيده و اگر با آن آشنايي داشته، بياطلاعي او را از تانژانت (ظل) چگونه ميتوان توجيه كرد.
او حل مثلثاتي مثلثهاي مسطح را در حالات زير توضيح ميدهد: الف) سه ضلع معلوم باشد، ب) دو ضلع و يكي از زاويههاي روبهرو معلوم باشد، ج) دو ضلع و زاويهٴ ميانشان معلوم باشد. مسئلهٴ (ب) او را به صورتبندي قضيهٴ سينوسها رهنمون شده است. مسئلههاي (الف) و (ب) بهوسيلهٴ عمودهايي از رأسها به ضلعهاي مقابل حل شده است. با توجه به اينكه اين عمودها ممكن است در داخل يا خارج از مثلث قرار گيرند، موارد مختلفي پيش ميآيد كه لاوي همهٴ آنها را بهدرستي حل كرده است.
6. نجوم. مهمترين كار نجومي لاوي بخش اول مقالهٴ پنجم جنگهاي خداوندگار اوست كه در سال 1327 بهانجام رسيده و در سال 1340 اصلاح شده است. آن بخش عموماً از نسخههاي خطي حذف شده و از طرف ديگر آنرا بهصورت رسالهٴ مستقلي شمردهاند كه داراي عنوان سِفِر تَكونه يا مشابه آن است. اين رساله كه به لاتيني ترجمه شده، در 136 فصل است و شرح مفصلي است از حركات اجرام سماوي. نه فصل اول آن اختصاص دارد به ابزاري كه خودش ابداع كرده بود، يعني عصاي لاوي (بخش 7 را ببينيد). پيشاز بحث در نظريههاي نجومي او، بهتر است از دو اثر ديگرش ذكري كنيم.
ـ و.